Няроўнасці — увядзіце як у падручніку, атрымайце рашэнне па кроках і лікавую прамую
Няроўнасць
Сістэма няроўнасцей
Кожная няроўнасць — у сваім радку. Рашэнне сістэмы — агульная частка рашэнняў; на прамой відаць рашэнне кожнай няроўнасці
📚 Тэорыя: як рашаць няроўнасці
Лінейную няроўнасць рашаюць як ураўненне: складнікі з x — улева, лікі — управа, потым дзеляць на каэфіцыент пры x. Галоўнае правіла: пры дзяленні або множанні абедзвюх частак на адмоўны лік знак няроўнасці мяняецца на процілеглы: −2x > 6 → x < −3.
Квадратную няроўнасць ax² + bx + c > 0 рашаюць праз карані трохчлена і парабалу: пры a > 0 галіны накіраваны ўверх, і трохчлен дадатны левей за меншы корань і правей за большы, а паміж каранямі адмоўны. Калі каранёў няма (D < 0), знак адзін на ўсёй прамой — знак ліку a.
Метад інтэрвалаў: усё пераносяць у адну частку, раскладаюць на множнікі і адзначаюць нулі на лікавай прамой. Яны дзеляць прамую на прамежкі, на кожным з якіх выраз захоўвае знак. Знак знаходзяць падстаноўкай любога ліку з прамежку, а адказ — прамежкі з патрэбным знакам. Множнік у цотнай ступені пры пераходзе праз свой нуль знак не мяняе.
Дробава-рацыянальную няроўнасць нельга памнажаць на назоўнік: яго знак невядомы. Пераносяць усё ў адну частку, прыводзяць да агульнага назоўніка і рашаюць метадам інтэрвалаў. Нулі назоўніка на прамой заўсёды выкалатыя — пры іх дроб не вызначаны.
Няроўнасць з модулем: |A| < c пры c > 0 раўназначна двайной −c < A < c, а |A| > c — сукупнасці A > c або A < −c. Калі модуляў некалькі, нулі выразаў пад імі дзеляць прамую на прамежкі; на кожным модулі раскрываюць па знаку, рашаюць і аб’ядноўваюць адказы. У Германіі і Славакіі так, разборам выпадкаў, рашаюць любую няроўнасць з модулем.
Сістэма няроўнасцей — некалькі няроўнасцей, якія павінны выконвацца адначасова. Рашаюць кожную і адзначаюць рашэнні на адной лікавай прамой; адказ — агульная частка. Для праменяў: x > 2 і x > 5 даюць x > 5, x > 2 і x < 5 — 2 < x < 5. Сукупнасць («або») — наадварот, аб’яднанне рашэнняў.
Паказальныя і лагарыфмічныя няроўнасці рашаюць па монатоннасці: пры аснове a > 1 функцыі aˣ і logₐx узрастаюць, і знак няроўнасці захоўваецца, пры 0 < a < 1 — спадаюць, і знак мяняецца: (1/2)ˣ ≥ (1/2)⁻² → x ≤ −2. Лік запісваюць ступенню або лагарыфмам той самай асновы: 8 = 2³, 2 = log₃9. Для лагарыфмічных спачатку знаходзяць ВДЗ — пад лагарыфмам толькі дадатныя лікі, — а ў адказ бяруць агульную частку рашэння і ВДЗ. Запіс: 2^(x+1)>8, log_3(x-1)<2.
Няроўнасці з коранем рашаюць сістэмамі. Корань існуе, калі выраз пад ім неадмоўны, і сам не бывае адмоўным. Таму √f < g — гэта сістэма f ≥ 0, g > 0, f < g², а √f > g — два выпадкі: g < 0, f ≥ 0 або g ≥ 0, f > g². Узводзіць у квадрат можна, толькі калі абедзве часткі неадмоўныя. Запіс: sqrt(x+2)>x або √(x+2)>x.
Запіс адказу: круглая дужка — канец не ўваходзіць (строгі знак < або >, бесканечнасць), квадратная — уваходзіць (≤ або ≥). У Беларусі пішуць x ∈ (−∞; 2) ∪ [3; +∞), у Францыі і Германіі — ]−∞ ; 2[ ∪ [3 ; +∞[, у Польшчы закрыты канец абазначаюць ⟨3, у англамоўных краінах адказ часта запісваюць няроўнасцямі. Рашальнік піша так, як прынята для мовы старонкі, і дае абодва запісы: няроўнасцямі і прамежкамі.
Запіс вольны: x^2-5x+6>0, (x+3)/(x-2)<=0, -3<2x+1<=5. Нястрогія знакі — <= і >= або ≤ і ≥ з кнопак над полем.
Часта задаюць пытанні
Гэта бясплатна?
Так, гэты калькулятар бясплатны і не патрабуе рэгістрацыі. Усё лічыцца прама ў браўзеры, а не на серверы.
← Усе матэматычныя інструменты