Wykresy 3D funkcji dwóch zmiennych — obracaj powierzchnię za pomocą myszki

Funkcja z = f(x, y)

Wstaw do wzoru:
Spróbuj:
x y z

Przeciągnij, aby obrócić, pokręć lub zsuń, aby powiększyć. Wysokość powierzchni jest wartością z; kolor pokazuje także wysokość — od koloru dolnego do górnego.

Zakres działki:

Zbadaj funkcję

Spróbuj:
📚 Teoria: jak czytać wykres 3D

Funkcja dwóch zmiennych z = f(x, y) przypisuje jedną liczbę z każdej parze liczb (x, y). Jeśli zwykły wykres y = f(x) jest prostą nad osią liczbową, to wykresem funkcji dwóch zmiennych jest powierzchnia nad płaszczyzną: w każdym punkcie podłogi (x, y) powierzchnia jest podniesiona do wysokości z.

Przykład: z = x² + y² to „miska”. W środku (0, 0) wysokość wynosi zero, a im dalej od środka, tym wyżej wznosi się powierzchnia. A z = x² − y² to „siodło”: wzdłuż jednej osi powierzchnia wygina się w górę, wzdłuż drugiej — w dół.

Powierzchnie takie opisują teren (wysokość w funkcji współrzędnych), temperaturę płyty grzejnej (ciepło w funkcji położenia), głośność w pomieszczeniu. Linie konturowe na mapie to wycinki takiej powierzchni w płaszczyznach poziomych.

Możesz zapisać: + − * / ^, nawiasy, sin cos tan sqrt abs ln log exp, stałe pi i e, zmienne x i y. Mnożenie można pominąć: 2x, ale pomiędzy zmiennymi wpisać je jawnie: x*y.

Ekstrema funkcji dwóch zmiennych wyznacza się tak: liczy się pochodne cząstkowe, przyrównuje obie do zera i rozwiązuje układ — jego rozwiązania to punkty stacjonarne. Następnie w każdym punkcie zapisuje się macierz Hessego H = (f_xx f_xy; f_xy f_yy) i liczy jej wyznacznik det H = f_xx·f_yy − (f_xy)²: jeśli det H > 0, jest ekstremum (minimum przy f_xx > 0, maksimum przy f_xx < 0); jeśli det H < 0, to punkt siodłowy; jeśli det H = 0, warunek nie rozstrzyga. W innych krajach ten sam warunek zapisuje się jako AC − B², rt − s² lub D — kalkulator używa zapisu przyjętego dla języka strony.

Płaszczyzna styczna do powierzchni z = f(x, y) w punkcie (x₀, y₀): z − z₀ = f_x(x₀, y₀)·(x − x₀) + f_y(x₀, y₀)·(y − y₀). Normalna to prosta przechodząca przez ten sam punkt prostopadle do płaszczyzny: (x − x₀)/A = (y − y₀)/B = (z − z₀)/C, gdzie A, B, C to współczynniki równania ogólnego płaszczyzny Ax + By + Cz + D = 0.

Największa i najmniejsza wartość w obszarze domkniętym. Wyznacza się punkty stacjonarne wewnątrz obszaru, a potem bada brzeg: na każdym odcinku podstawia się jego równanie (y = 0, x = 3, y = 6 − x…), otrzymuje funkcję jednej zmiennej i szuka miejsc, w których jej pochodna się zeruje; dodaje się wierzchołki i porównuje wartości funkcji we wszystkich tych punktach. Ekstremum warunkowe funkcji f(x, y) przy warunku g(x, y) = 0 wyznacza się metodą Lagrange’a: L = f + λg, pochodne cząstkowe L względem x i y przyrównuje się do zera i dołącza sam warunek. Brzeg w kształcie okręgu lub elipsy bada się tak samo.

Często zadawane pytania

Czy to jest darmowe?

Tak, ten kalkulator jest darmowy i nie wymaga rejestracji. Wszystko liczy się bezpośrednio w przeglądarce, a nie na serwerze.