Wykresy 3D funkcji dwóch zmiennych — obracaj powierzchnię za pomocą myszki
Funkcja z = f(x, y)
Wygląda na to, że w Twojej przeglądarce wyłączona jest obsługa WebGL, więc nie można narysować wykresu 3D. Włącz akcelerację sprzętową lub otwórz tę stronę w innej przeglądarce.
Przeciągnij, aby obrócić, pokręć lub zsuń, aby powiększyć. Wysokość powierzchni jest wartością z; kolor pokazuje także wysokość — od koloru dolnego do górnego.
📚 Teoria: jak czytać wykres 3D
Funkcja dwóch zmiennych z = f(x, y) przypisuje jedną liczbę z każdej parze liczb (x, y). Jeśli zwykły wykres y = f(x) jest prostą nad osią liczbową, to wykresem funkcji dwóch zmiennych jest powierzchnia nad płaszczyzną: w każdym punkcie podłogi (x, y) powierzchnia jest podniesiona do wysokości z.
Przykład: z = x² + y² to „miska”. W środku (0, 0) wysokość wynosi zero, a im dalej od środka, tym wyżej wznosi się powierzchnia. A z = x² − y² to „siodło”: wzdłuż jednej osi powierzchnia wygina się w górę, wzdłuż drugiej — w dół.
Powierzchnie takie opisują teren (wysokość w funkcji współrzędnych), temperaturę płyty grzejnej (ciepło w funkcji położenia), głośność w pomieszczeniu. Linie konturowe na mapie to wycinki takiej powierzchni w płaszczyznach poziomych.
Możesz zapisać: + − * / ^, nawiasy, sin cos tan sqrt abs ln log exp, stałe pi i e, zmienne x i y. Mnożenie można pominąć: 2x, ale pomiędzy zmiennymi wpisać je jawnie: x*y.
← Wszystkie narzędzia matematyczne