ปริพันธ์จำกัดเขต – พื้นที่ใต้กราฟด้วยสูตรนิวตัน–ไลบ์นิซ
ฟังก์ชัน f(x)
ค่าของปริพันธ์
ปริพันธ์จำกัดเขต ∫ f(x) dx จาก a ถึง b คือพื้นที่ระหว่างกราฟกับแกน x บนช่วง [a; b] ส่วนที่อยู่ใต้แกนนับเป็นค่าลบ
สูตรนิวตัน–ไลบ์นิซ
สูตรหลักของแคลคูลัสเชิงปริพันธ์เชื่อมปริพันธ์จำกัดเขตกับปฏิยานุพันธ์: ∫ f(x) dx จาก a ถึง b = F(b) − F(a) โดยที่ F คือปฏิยานุพันธ์ใดก็ได้ของ f นั่นคือหาพื้นที่ได้โดยไม่ต้องใช้ผลบวกและลิมิต เพียงหาปฏิยานุพันธ์แล้วแทนค่าขอบเขต
📚 ทฤษฎี: ปริพันธ์คืออะไร
ปริพันธ์จำกัดเขต ∫ₐᵇ f(x) dx คือพื้นที่ของรูประหว่างกราฟของ f(x) กับแกน x จาก a ถึง b ลองนึกภาพว่าตัดรูปเป็นแถบแนวตั้งแคบ ๆ นับพันแถบ แต่ละแถบมีพื้นที่ ≈ f(x)·(ความกว้าง) และปริพันธ์คือผลรวมของทุกแถบเมื่อแถบแคบลงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ความหมายทางฟิสิกส์: ถ้า f(x) คือความเร็ว ปริพันธ์คือระยะทางทั้งหมดที่เคลื่อนที่ได้ ถ้า f(x) คือกำลัง ปริพันธ์คือพลังงาน ปริพันธ์ “สะสม” ปริมาณที่มีอัตราการเปลี่ยนแปลงเป็นฟังก์ชันที่ถูกหาปริพันธ์
เครื่องหมายของพื้นที่: ส่วนของกราฟที่อยู่ใต้แกน x ให้ค่าเป็นลบ ด้วยเหตุนี้ ∫ sin x dx ตลอดหนึ่งคาบเต็มจึงเท่ากับศูนย์ เพราะพื้นที่ด้านบนหักล้างกับพื้นที่ด้านล่าง
คำถามที่พบบ่อย
ใช้ฟรีไหม
ใช่ เครื่องคิดเลขนี้ใช้ฟรีและไม่ต้องสมัคร ทุกอย่างคำนวณในเบราว์เซอร์โดยตรง ไม่ใช่บนเซิร์ฟเวอร์