Antiderivatif — her adımın ayrıntılı bir dökümü ve bir grafikle birlikte

Fonksiyon f(x)

Formüle ekle:
Denemek:

İlkel fonksiyon

Ters türev F(x), türevi orijinali veren bir fonksiyondur: F′(x) = f(x). Herhangi bir C sabiti bir antiderivatife eklenebilir, bu yüzden her zaman yazılır.

∫f(x) dx =
Soruda F'nin grafiği üzerinde bir nokta verilmişse: F() =
Nasıl hesaplandı - adım adım

Her adım, kullanılan tekniğin adını verir ve değişikliği gösterir, böylece çözüm not defterinize kopyalanabilir.

İlkel fonksiyonu kontrol et

“F'nin f'nin bir ilkel fonksiyonu olduğunu gösterin” türü sorudaki F(x)'i veya kendi cevabınızı yazın: F′(x)'i bulup yukarıdaki alandaki f(x) ile karşılaştırırız. Bizimkinden bir sabit kadar farklı olan cevap da doğrudur.

Fonksiyonun grafiği ve ters türevi

Mavi eğri f(x) fonksiyonudur, turuncu eğri ise ters türev F(x)'tir. Bağlantıyı kontrol edin: f(x) pozitif olduğunda antiderivatif artar; f(x) negatif olduğunda azalır; f(x) = 0 olduğunda antiderivatifin bir zirvesi veya vadisi vardır. Bu tam olarak türevle karşılaştırıldığında ters ilişkidir.

Antitürev tablosu

Temel formüller. C keyfi bir sabittir. Herhangi bir satırı doğrulamak kolaydır: sağ sütunu ayırt edin ve soldaki sütunu elde edin.

f(x) ∫f(x) dx
0 C
1 x + C
xⁿ, n ≠ −1 xⁿ⁺¹/(n + 1) + C
1/x ln|x| + C
eˣ eˣ + C
aˣ aˣ/ln a + C
sin x −cos x + C
cos x sin x + C
1/cos²x tg x + C
1/sin²x −ctg x + C
1/(1 + x²) arctg x + C
1/√(1 − x²) arcsin x + C

Belirli integral — grafiğin altındaki alan → · Ters işlem — türev →

📚 Teori: entegrasyon teknikleri

İntegrasyon, türev alma işleminin tersi olan bir işlemdir. f'nin ters türevini bulmak, türevi f'ye eşit olan bir fonksiyon seçmek anlamına gelir. Kontrol her zaman aynıdır: cevabı farklılaştırın.

Doğrusallık: Bir toplamın integrali integrallerin toplamına eşittir, dışarıda sabit bir faktör alınır. Doğrusal ikame: ∫f(kx + b) dx = F(kx + b)/k — doğrusal bir ifade x yerine integralin altında durduğunda.

Parçalara göre entegrasyon: ∫u dv = u·v − ∫v du. x·eˣ veya x·sin x gibi ürünlere uygulanır. Her integral temel fonksiyonlarla ifade edilemez; örneğin ∫e^(−x²) dx'in kapalı formülü yoktur ve bu normaldir.

u olarak ne seçilir. u olarak türev alınınca sadeleşen çarpan, dv olarak da integrali kolay alınan çarpan seçilir. Logaritma ve ters trigonometrik fonksiyonlar (arctan x, arcsin x) u olarak seçilir: türevleri kesirlidir. Polinom eˣ, sin x ve cos x yanında u olur, logaritma ya da ters trigonometrik fonksiyon yanında ise dv’ye gider (LAPTÜ kuralı). Örneğin ∫arctan x dx = x·arctan x − ∫x dx/(x² + 1) = x·arctan x − ln(x² + 1)/2 + C.

Rasyonel kesirler. Payın derecesi paydanınkinden küçük değilse önce polinom bölmesi yapılır ve tam kısım ayrılır. Sonra payda çarpanlarına, kesir de basit kesirlere ayrılır: A/(x − a), B/(x − a)², (Cx + D)/(x² + px + q). Katsayılar kökler yerine yazılarak ve x’in aynı kuvvetlerinin katsayıları eşitlenerek bulunur; her basit kesir bir logaritma, bir kuvvet ya da bir arktanjant verir.

Kökler ve eˣ. Kök içinde ikinci dereceden bir üç terimli varsa tam kareye tamamlanır ve integral tablodan alınır: ∫dx/√(x² ± a²) = ln|x + √(x² ± a²)| + C, ∫dx/√(a² − x²) = arcsin(x/a) + C, ∫√(a² − x²) dx = (x/2)·√(a² − x²) + (a²/2)·arcsin(x/a) + C. Doğrusal bir ifadenin kökünden t = √(kx + b) değişken değiştirmesiyle, eˣ içeren bir kesirden ise t = eˣ değişken değiştirmesiyle kurtulunur: geriye rasyonel bir fonksiyon kalır. İkinci dereceden bir üç terimlinin köküne bölünmüş n. dereceden bir polinom, belirsiz katsayılar yöntemiyle integre edilir: ∫Pₙ(x)/√(ax² + bx + c) dx = Qₙ₋₁(x)·√(ax² + bx + c) + λ∫dx/√(ax² + bx + c); Qₙ₋₁ katsayıları ve λ, iki tarafın türevi alınarak bulunur. ∫dx/((x − α)ⁿ√(ax² + bx + c)) integrali x − α = 1/t değişken değiştirmesiyle aynı biçime getirilir, örneğin ∫dx/(x√(1 − x²)) = −ln|(1 + √(1 − x²))/x| + C.

Trigonometrik integraller. Sinüs veya kosinüs tek kuvvetteyse bir çarpan ayrılır, kalanı sin²x + cos²x = 1 ile ifade edilir ve t = cos x (ya da t = sin x) değişken değiştirmesi yapılır. İki kuvvet de çiftse kuvvet düşürülür: sin²x = (1 − cos 2x)/2, cos²x = (1 + cos 2x)/2. sin mx·cos nx çarpımı toplama çevrilir, tanⁿx ise 1 + tan²x = 1/cos²x özdeşliğiyle ayrılır. Tablodan ∫dx/sin x = ln|tan(x/2)| + C ve ∫dx/cos x = ln|tan(x/2 + π/4)| + C.

sin x ve cos x içeren kesirler. sin x yerine −sin x yazınca fonksiyonun işareti değişiyorsa t = cos x değişken değiştirmesi yapılır; cos x yerine −cos x yazınca değişiyorsa t = sin x; ikisi birden değiştirilince fonksiyon değişmiyorsa t = tan x. Diğer durumlarda evrensel değişken değiştirme t = tan(x/2) işe yarar: sin x = 2t/(1 + t²), cos x = (1 − t²)/(1 + t²), dx = 2dt/(1 + t²). Bundan sonra rasyonel bir kesir elde edilir.

Bir noktadan geçen ilkel fonksiyon. f'nin bütün ilkel fonksiyonları bir sabit kadar farklıdır: F(x) = G(x) + C. F'nin grafiği A(x₀, y₀) noktasından geçiyorsa koordinatlar yerine yazılır: G(x₀) + C = y₀, buradan C = y₀ − G(x₀). Noktayı cevabın altındaki “F(x₀) = y₀” alanlarına yazın; C çözümle birlikte bulunur.

Sıkça sorulan sorular

Ücretsiz mi?

Evet, bu hesaplayıcı ücretsizdir ve kayıt gerektirmez. Tüm hesaplamalar bir sunucuda değil, doğrudan tarayıcınızda yapılır.