ضد مشتق - با تفکیک دقیق هر مرحله و یک نمودار

تابع f(x)

درج در فرمول:
امتحان کنید:

تابع اولیه

ضد مشتق F(x) تابعی است که مشتق آن اصل را پس می دهد: F'(x) = f(x). هر ثابت C را می توان به یک ضد مشتق اضافه کرد، به همین دلیل است که همیشه نوشته می شود.

∫f(x) dx =
اگر مسئله نقطه‌ای روی نمودار F داده است: F() =
چگونه محاسبه شد - مرحله به مرحله

هر مرحله تکنیک مورد استفاده را نامگذاری می کند و جایگزینی را نشان می دهد، بنابراین راه حل را می توان در دفترچه یادداشت شما کپی کرد.

بررسی تابع اولیه

F(x) را از مسئلهٔ «ثابت کنید F یک تابع اولیهٔ f است» یا پاسخ خودتان وارد کنید: F′(x) را پیدا می‌کنیم و با f(x) در کادر بالا مقایسه می‌کنیم. پاسخی که با پاسخ ما به اندازهٔ یک ثابت فرق دارد هم درست است.

نمودار تابع و ضد مشتق آن

منحنی آبی تابع f(x) و منحنی نارنجی ضد مشتق F(x) است. پیوند را بررسی کنید: در جایی که f(x) مثبت است، ضد مشتق افزایش می یابد. در جایی که f(x) منفی است کاهش می یابد. که در آن f(x) = 0 ضد مشتق دارای یک قله یا یک دره است. این دقیقاً رابطه معکوس در مقایسه با مشتق است.

جدول آنتی مشتقات

فرمول های اصلی C یک ثابت دلخواه است. بررسی هر ردیفی آسان است: ستون سمت راست را متمایز کنید و ستون سمت چپ را دریافت کنید.

f(x) ∫f(x) dx
0 C
1 x + C
xⁿ, n ≠ −1 xⁿ⁺¹/(n + 1) + C
1/x ln|x| + C
eˣ eˣ + C
aˣ aˣ/ln a + C
sin x −cos x + C
cos x sin x + C
1/cos²x tg x + C
1/sin²x −ctg x + C
1/(1 + x²) arctg x + C
1/√(1 − x²) arcsin x + C

انتگرال معین - مساحت زیر نمودار → · عمل معکوس - مشتق →

📚 نظریه: تکنیک های یکپارچه سازی

ادغام عمل معکوس تمایز است. یافتن یک ضد مشتق F برای f به معنای انتخاب تابعی است که مشتق آن برابر با f باشد. چک همیشه یکسان است: پاسخ را متمایز کنید.

خطی بودن: انتگرال یک مجموع برابر است با مجموع انتگرال ها، یک عامل ثابت خارج می شود. جایگزینی خطی: ∫f(kx + b) dx = F(kx + b)/k - وقتی یک عبارت خطی به جای x در زیر انتگرال قرار گیرد.

ادغام با قطعات: ∫u dv = u·v − ∫v du. برای محصولاتی مانند x·eˣ یا x·sin x اعمال می شود. هر انتگرال را نمی توان از طریق توابع ابتدایی بیان کرد - برای مثال، ∫e^(-x²) dx هیچ فرمول بسته ای ندارد، و این طبیعی است.

چه چیزی را u بگیریم. u را عاملی می‌گیریم که با مشتق‌گیری ساده‌تر می‌شود و dv را عاملی که به‌آسانی انتگرال‌گیری می‌شود. لگاریتم و توابع معکوس مثلثاتی (arctan x، arcsin x) را u می‌گیریم: مشتق آن‌ها کسر است. چندجمله‌ای در کنار eˣ، sin x و cos x همان u است، ولی در کنار لگاریتم یا تابع معکوس مثلثاتی در dv قرار می‌گیرد. برای نمونه، ∫arctan x dx = x·arctan x − ∫x dx/(x² + 1) = x·arctan x − ln(x² + 1)/2 + C.

کسرهای گویا. اگر درجهٔ صورت از درجهٔ مخرج کمتر نباشد، ابتدا تقسیم طولانی می‌کنیم و بخش صحیح را جدا می‌کنیم. سپس مخرج را تجزیه و کسر را به کسرهای جزئی تبدیل می‌کنیم: A/(x − a), B/(x − a)², (Cx + D)/(x² + px + q). ضرایب با جای‌گذاری ریشه‌ها و برابر قرار دادن ضرایب توان‌های هم‌درجهٔ x به دست می‌آیند؛ هر کسر جزئی یک لگاریتم، یک توان یا یک آرک‌تانژانت می‌دهد.

رادیکال‌ها و eˣ. اگر زیر رادیکال یک سه‌جمله‌ای درجهٔ دوم باشد، مربع کامل می‌سازیم و انتگرال را از جدول برمی‌داریم: ∫dx/√(x² ± a²) = ln|x + √(x² ± a²)| + C، ∫dx/√(a² − x²) = arcsin(x/a) + C، ∫√(a² − x²) dx = (x/2)·√(a² − x²) + (a²/2)·arcsin(x/a) + C. رادیکال یک عبارت خطی با تغییر متغیر t = √(kx + b) و کسری از eˣ با تغییر متغیر t = eˣ حذف می‌شود: پس از تغییر متغیر یک تابع گویا باقی می‌ماند. چندجمله‌ای درجهٔ n تقسیم بر رادیکال یک سه‌جمله‌ای درجهٔ دوم را با روش ضرایب نامعین انتگرال می‌گیرند: ∫Pₙ(x)/√(ax² + bx + c) dx = Qₙ₋₁(x)·√(ax² + bx + c) + λ∫dx/√(ax² + bx + c)؛ ضرایب Qₙ₋₁ و λ با مشتق‌گرفتن از دو طرف به دست می‌آیند. انتگرال ∫dx/((x − α)ⁿ√(ax² + bx + c)) با تغییر متغیر x − α = 1/t به همین شکل درمی‌آید، مثلاً ∫dx/(x√(1 − x²)) = −ln|(1 + √(1 − x²))/x| + C.

انتگرال‌های مثلثاتی. اگر سینوس یا کسینوس توان فرد داشته باشد، یک عامل را جدا می‌کنند، بقیه را با sin²x + cos²x = 1 می‌نویسند و تغییر متغیر t = cos x (یا t = sin x) می‌دهند. اگر هر دو توان زوج باشند، توان را کاهش می‌دهند: sin²x = (1 − cos 2x)/2، cos²x = (1 + cos 2x)/2. حاصل‌ضرب sin mx·cos nx به مجموع تبدیل می‌شود و tanⁿx با اتحاد 1 + tan²x = 1/cos²x تجزیه می‌شود. طبق جدول، ∫dx/sin x = ln|tan(x/2)| + C و ∫dx/cos x = ln|tan(x/2 + π/4)| + C.

کسرهایی از sin x و cos x. اگر با گذاشتن −sin x به جای sin x تابع تغییر علامت دهد، تغییر متغیر t = cos x را انجام می‌دهند؛ اگر با گذاشتن −cos x به جای cos x تغییر علامت دهد، t = sin x؛ و اگر با تغییر هر دو تابع تغییر نکند، t = tan x. در بقیهٔ حالت‌ها تغییر متغیر عمومی t = tan(x/2) کمک می‌کند: sin x = 2t/(1 + t²)، cos x = (1 − t²)/(1 + t²)، dx = 2dt/(1 + t²). پس از تغییر متغیر یک کسر گویا به دست می‌آید.

تابع اولیه‌ای که از یک نقطه می‌گذرد. همهٔ تابع‌های اولیهٔ f با یک ثابت با هم فرق دارند: F(x) = G(x) + C. اگر نمودار F از نقطهٔ (x₀, y₀) بگذرد، مختصات آن را جای‌گذاری می‌کنیم: G(x₀) + C = y₀، پس C = y₀ − G(x₀). نقطه را در کادرهای «F(x₀) = y₀» زیر پاسخ وارد کنید تا C همراه با راه‌حل به دست آید.

سوالات متداول

آیا رایگان است؟

بله، این ماشین‌حساب رایگان است و به ثبت‌نام نیاز ندارد. همه محاسبات مستقیماً در مرورگر انجام می‌شود، نه روی سرور.